Bakgrunnur Verkaskrá Bókaforlagið Blátunga Bókanir Skrifbókin mín Fjölskyldan mín Myndir Uppáhalds... Tenglar Hér er ég!


Úr skrifbókinni minni...

Ljóð | Ferðasögur | Hugleiðingar | Annað

 

Í klæðaskápnum

Til hægri
hlý vetrarblá peysa úr rakri lambsull
fagurlega ísaumuð rauðum tungum
sem teygja sig upp að brjósti
hvítt sjalið fljótandi ísjaki á opnu hafi

ilmur fjallagrasa
mynd af mánanum
himnesk snerting
moldarbragð

flokkur hlæjandi hettumáva á flugi
í flæðarmálinu umlykjandi faðmur voldugrar brimöldu
 
Ég

Til vinstri
sítt pils úr sumarbláu silki
þunnt eins og slæðan milli lífs og dauða
gult beltið rák af blómstrandi sóleyjum
dregin milli svarthvítra kúa á beit
í bylgjum landslagsins

órofa þytur vinds sem verkjar í eyrum
heill skógur af krákum
einnig þær hlæjandi
en á framandi og óskiljanlegan hátt

Í klæðaskápnum
hægri vinstri
hægri vinstri
og mitt í
allri ringulreiðinni

Ég

stend nakin milli hægri og vinstri
hrörnandi þöll ein á berangri
hvorki börkur né barr
peysa né pils sem hlúir að

Hvernig skal sá lifa lengi sem aðeins fær birt
helming af því ljósi
sem hann ber innra?

* Draumey Aradóttir, TMM 2, 2006

 

Fimm vörður

Hlátur þinn elti fótmál mitt
og saman ruddum við veg upp hálsinn
þar til tindi var náð

síðustu sólargeislarnir
breiddu gylltar nátthúfur á ískollana tvo
struku blíðlega fætur okkar
og vörðurnar fimm

Fimm dagar
Fimm nætur

Ég stend á barminum
og spyrni við einstiginu sem leiðir mig skref
fyrir skref niður í skuggsárt gljúfrið
þar sem fossinn innsiglar söknuðinn

en þegar birtir bergmálar hláturinn
í hlustum mér á ný:

lífið er til að lifa því

* Draumey Aradóttir, Fimm vörður á vegi ástarinnar, 2003

 

Sjóferð

Langa ljóðlausa daga
leikur andardráttur þinn sætast
í hári mér

varir þínar teikna mér náttkjól úr salti
lófarnir festa reikistjörnur
á grænbláar hvelfinga

sverðfiskur

Langar ljóðlausar nætur
ferðumst við saman
í stórstreyminu

tvær rísandi öldur
í úfnum sjó

* Draumey Aradóttir, Bláa handklæðið, 2002

 

Fjallganga

Einu sinni hélt ég
að lífsgangan fælist í að sigra tindinn
á eigin fjalli

ein og hjálparlaust

en þegar ég hitti þig við fjallsræturnar
skildi ég að gangan sjálf er sigurinn
og að ævintýrið er að fara hana

tvö saman

* Draumey Aradóttir, Fimm vörður á vegi ástarinnar, 2003

 

Fugl hamingjunnar

Þú braust þinn fugl
ég minn

Þinn synti eftir beinni línu
að sjóndeildarhring borðsendans

minn flaug hamslaus ótal hringi
útum gluggann
upp til mánans þar sem kanína
gerði sér næturstað í gleði hans

Trana er fugl hamingjunnar
segja meistarar pappírsbrotsins

Hamingjan fer sínar eigin leiðir

Draumey Aradóttir, Bláa handklæðið, 2002

 

Leikur                                                

Komdu með mér út í skóginn
leiktu með mér að mér við mig
bara ekki á mig

Svo lengi lærir sem lifir er sagt
en ég vil það ekki
vil ekki vita
þekkja
kunna
geta

heldur leika:

leika oft mikið og af öllu hjarta
svo lengi sem ég lifi
og þú

Komdu með mér út í skóginn
feldu mig finndu mig
alla
alltaf

segðu bara ekki
að það sé lærdómur að leika

* Draumey Aradóttir, Fimm vörður á vegi ástarinnar, 2003   

          

Fangi                                             

Ég er fangi í neti ástarinnar

um ökklana grænar glerkúlur
sem hringlar í þegar spurt er að leikslokum

bjartir dagar og svartir lita klæði mín röndum
á enni mér er brennd kennitala
þess sem ég elska

Ég er fangi í fallhlíf ástarinnar

í senn þyngri og léttari
en nokkur annar draumur á jörðu

* Draumey Aradóttir, Fimm vörður á vegi ástarinnar, 2003  

 

Hrekkur                                          

Er iðja þín Amor
þá aðeins leikur að örvum

þar sem mestu skiptir
að hitta fólk í hjartastað
og fá sem flest stig?

Hvert sæki ég aukalíf?

* Draumey Aradóttir, Fimm vörður á vegi ástarinnar, 2003

 

Baðkar                                       

Orð þín fylltu baðkar
stór
djúp
og heit

við böðuðum okkur bæði í þeim

Daginn sem yfir flaut
var of seint að kenna þér
á kranann

rödd mín drukknuð
í orðflaumnum

* Draumey Aradóttir, Fimm vörður á vegi ástarinnar, 2003

 

Tækifæri                                   

Ég vissi ekki
að jörðin væri lærdómur og himinninn lífið
að við værum stjörnur á stöðugu reiki
milli þrenginga vetrar og víðáttu vors

ekki fyrr en höfuð mitt gægðist
upp úr dómhörðum jarðvegi leitarinnar að sjálfri mér
og sá að gult var alls ekki gult
heldur aðeins eitt gulu blæbrigðanna

ekki fyrr en ég gróf mér göng
upp úr dýrkeyptum jarðvegi leitarinnar að lífinu
og sá að ég hafði bæði uppgötvað
og glatað tækifærinu

Og þó ekki...
við erum stjörnur á stöðugu reiki

* Draumey Aradóttir, Fimm vörður á vegi ástarinnar, 2003

 

Töf                                                 

Allir menn eiga sínar sögur                
að sættast við og sameina                
– sínar frásagnir að hlýða á.              

Enginn kemst hjá því að mæta sjálfum sér               
í spurn.                                             

Ég mæti mér.                                     
En það líður á löngu                          
áður en ég áræði að spyrja                

opna grænt garðshlið bernskunnar        
og smeygja mér út                           

leggja í för um ókunn lönd                   
með drauma mína að áttavita            
óttann sem fylgisvein.                        .

Ég þykist sjá móta fyrir vegi mínum      
en ég fer hann ekki                           
fætur mínir hlekkjaðir                          
við djúpstæða minningastólpa            
flækjast stöðugt hvor fyrir öðrum        

hjartalaga lófar þaktir blæðandi sárum  
gaddavírsins.                                   

Nóttum saman sit ég á eintali              
við flöktandi skugga                           
sem skýst inn í rökkrið hvert sinn         
sem ég reyni að faðma hann.             

Lágvær kveðandi vetrarvindsins            
klæðir drauma mina svefnhöfgi           
einn af öðrum.                                 

Fylgisveinninn hnippir í öxl mína.        
Í gleri áttavitans gömul sprunga         
sem tefur för.                                    

Allir menn eiga sínar sögur                
að sættast við og sameina                
– sína áttavita að horfa á.      
           

* Draumey Aradóttir, GARDAR XXXVII (Samfundet Sverige-Island), 2006

 

Afrek                                            

Við erum ekki á eitt sátt um neitt
nema ást okkar
hvors til annars

Afreksfólk setur heimsmet
í spjótkasti
kringluvarpi
skítkasti

við horfum hljóðlát
hvort úr sínum stól
hvort í sínum heimi

milli okkar ástin
afrek út af fyrir sig               

* Draumey Aradóttir, Fimm vörður á vegi ástarinnar, 2003

 

Fylgd                                        

Það breytir engu
þótt við föllum ekki að sömu strönd

þótt útsker byrgi okkur sýn um stund

bara ef þú vilt vera næsta alda á eftir mér
og fylgja mér yfir hafið

* Draumey Aradóttir, Fimm vörður á vegi ástarinnar, 2003

 

Eitt orð - fimm bókstafir                                     

Eitt orð
getur verið samansett úr fimm holum bókstöfum
fimm víðopnum dyrum
og samt reynt svo djúpt og myrkt
að ómögulegt er að þrengja sér gegnum það

Eitt orð
getur búið yfir mætti til að útmá persónuleika
rétt eins og misheppnað pennastrik
eða lélegan brandara

Ég hef mætt manneskju
með ljóslausa lukt
séð móðu lífsins leysast upp í spegli
heyrt draga úr hrynjandi gleðinnar
hægt svo
hægt

Víðopnar dyr
fimm þögul skynfæri
fimm lyklar án tilgangs

Tunga

Fimm holir bókstafir
og slokknandi lukt

* Draumey Aradóttir, GARDAR XXXVI (Samfundet Sverige-Island), 2005

UPP