Pabbi minn heitir Ari Benjamínsson. Hann er fæddur 1917 og ólst upp á Stóra-Knarrarnesi á Vatnsleysuströnd. Hann fluttist til Hafnarfjarðar og gerðist bílstjóri, fyrst á vörubíl og svo leigubíl (G-386). Það er leitun að jafn ljúfum og dagfarsprúðum manni og hann er. Í fyllingu tímans hitti hann mömmu mína og eignaðist með henni fjögur börn. Ég er yngst þeirra. Sögupersónan Ari afi í barna- og unglingabókunum mínum Þjófur og ekki þjófur og Birta - draugaSaga á óneitanlega eitt og annað í persónuleika sínum að rekja til pabba, enda ekki leiðum að líkjast!

Mamma mín heitir Sigríður Ólafsdóttir. Hún er fædd 1926 vestur á Hnjóti í Örlygshöfn við Patreksfjörð. Hún fékk að fara suður að læra á orgel eins og Ugla í Atómstöðinni hans Laxness. Hún bjó hjá föðursystur sinni í Hafnarfirði, afgreiddi í búð og uppvartaði í veislum. Svo hitti hún pabba. Fyrir utan að reyna að koma einhverri mynd á okkur systkinin vann hún á Bílastöð Hafnarfjarðar til margra ára og enn lengur á Hótel Loftleiðum. Jafnframt liðsinnti hún forsetum íslenska lýðveldisins við að taka á móti matargestum.

Benjamín Halldórsson var föðurafii minn. Því miður var ég of ung til að ná að kynnast honum áður en hann dó - og því miður á ég þ.a.l. engar minningar um hann. En ég veit hann var fæddur í Naustakoti á Vatnsleysuströnd árið 1882 og að hann starfaði við vegagerð og sjóróðra samhliða búskap á Stóra-Knarrarnesi. Afi varð fyrir miklu áfalli þegar hann missti Ingvar son sinn 12 ára gamlan á aðfangadag jóla. Hann var að leita að kindum og varð úti í óveðri sem brast skyndilega á.

Þuríður Ingibjörg Hallgrímsdóttir var föðuramma mín, fædd í Austurkoti í Vogum árið 1884. Hún dó þremur áður en ég fæddist og þess vegna kynntist ég henni aldrei. En ég get séð á ljósmyndum að pabbi hefur stóru dreymnu augun sín frá henni. Þuríður amma sinnti búi og börnum eins og konur gerðu á hennar tíð. Það gefur auga leið að sorgin yfir sonarmissinum hefur líka sett sitt mark á hana.

Lóa amma hét í raun Ólafía og var móðuramma mín. Hún var afar létt í sinni, jákvæð, umburðarlynd og bjartsýn. Hún var fædd árið 1894 á Sjöundá á Rauðasandi þar sem "Sjöundármorðin" áttu sér stað hér á árum áður, en út frá þeim skrifaði Gunnar Gunnarsson skáldsöguna sína Svartfugl. Amma flutti að Hnjóti og var ljósmóðir í sveitinni. Hún dó tæplega 99 ára gömul. Fyrsta barna- og unglingabókin mín Þjófur og ekki þjófur varð til í minningum mínum um hana og það er langt í frá tilviljun að ein bráðhnellin eldri dama í sögunni heitir einmitt Lóa langamma...

Móðurafi minn var Ólafur Magnússon, fæddur á Hnjóti 1. janúar árið 1900. Hann tók við búskapnum þegar pabbi hans dó. Afi var þá aðeins 11 ára gamall en var elsti drengurinn í stórum systkinaskara. Það er ógerlegt að ímynda sér líf og aðstæður þessa fólks, t.d. ábyrgðina sem lögð var á herðar afa svona ungs. Á Hnjóti er nú minjasafn og flugminjasafn sem Egill heitinn móðurbróður minn safnaði og gaf síðan sýslunni. Vigdís Finnbogadóttir opnaði safnið á sínum tíma.

Sóldís er elst okkar systkinanna, fædd 1948. Hún er læknaritari og vinnur á Heilsugæslustöðinni í Efra-Breiðholti. Núna býr hún í Garðabæ. Maðurinn hennar er Jói og synir þeirra Ari og Smári. Ari er bara fimm árum yngri en ég og þess vegna umgengumst við heilmikið sem börn. Ég var mikill föndrari í mér og í krafti hærri aldurs píndi ég hann til að teikna og lita og klippa og líma með mér. Allar vinkonur mínar muna vel eftir Ara. Þeim fannst hann svo mikið krútt. Smári frændi sver sig meira í áhugaætt við hann Lars minn, því hann er orðinn veiðimaður eins og Lars og hefur m.a. komið á héraveiðar hingað til Lundar.

Óli er næstelstur í systkinahópnum, fæddur 1950, og er eini bróðirinn í hópnum. Hann varð fyrst loftskeytamaður en síðar tæknifræðingur og á nú og rekur Tæknibæ í Reykjavík. Kona Óla er Agnes og þau eiga saman Siggu, Arthur og Gauta Rafn. Íris frænka er dóttir Óla og hún býr í Kaupmannahöfn. Maður er ekki lengi að skjótast yfir Eyrarsund eftir að brúin kom (svona 45 mínútur á bíl, klukkutíma í lest) og þess vegna hittumst við Íris af og til. Íris málaði myndina sem er á kápu ljóðasafnsins Fimm vörður á vegi ástarinnar.

Inga systir er þremur árum eldri en ég, fædd 1957. Við rifumst og slógumst eins og hundur og köttur fram á unglingsár að við náðum sáttum - og urðum meira að segja ljómandi góðar vinkonur. Inga og Guðmundur maðurinn hennar búa nú á Svöluhrauni 17, í húsinu sem pabbi og mamma byggðu og við Inga bjuggum í frá árinu 1969. Börn Ingu eru Heiðar (söngvari í hljómsveitinni Botnleðju), Silja Ósk og svo Ragnheiður sem er dóttir Gumma líka. Inga vann í fjölmörg ár hjá bæjarfógeta í Hafnarfirði.

Sunna Dís er annar af tveimur ljósgeislum sem ég var svo heppin að fá að ganga með, eignast og ala upp. Hún er sumsé dóttir mín, fædd 24. september 1983, níu mánuðum eftir að ég kom heim úr dansreisunni minni í Bandaríkjunum. Sunna hoppaði mikið og skoppaði meðan hún var enn í móðurkviði því þá var ég að kenna stepp. Hún hefur enn mjög gaman af að dansa. Við eigum fleiri sameiginlega áhuga- og atvinnumál því hún er málasnillingur mikill og auk þess fimur penni, vann m.a. sænska smásagnakeppni hér í Svíþjóð eftir aðeins þriggja ára dvöl í landinu. Auk þess sópaði hún heim sænskuverðlaununum í menntaskólanum. Sunna bjó í Lundi í fjögur ár en flutti þá til baka til Íslands (með þriggja mánaða viðkomu í Dublin) og útvegaði sér sinn eiginn sambýlismann, tölvu og kött, nam ensku og ritlist við Háskóla Íslands og starfar nú sem blaðamaður á Fréttablaðinu. Ég er alltaf að reyna að fá hana til að fara að skrifa ljóð eða smásögur eða skáldsögur, nú eða handrit að kvikmynd. Vonandi tekst mér það á árinu...

Máni Steinn er hinn ljósgeislinn í lífi mínu. Hann er sonur minn sem fæddist 25. ágúst 1987 eftir miklar fortölur lækna og tvær tilraunir til að setja fæðinguna af stað. Hann notaði legið mitt sem hengirúm, lá alltaf með rassinn niður, og þverneitaði að fæðast. En hann fékk ekki að ráða. Fæðingarlæknirinn dró hann á endanum út með töngum. Máni hefur sennilega klárað allan þvermóðskuskammtinn sinn í móðurkviði því hann er svo mikið ljúfmenni. Hann er vissulega líka duglegur að tala ýmsum erlendum tungum en aðalhæfileikar hans liggja á tæknisviðinu. Hann kann allt í samandi við tölvur og mig grunar að hann kjósi að leggja stund á nám í forritun eftir ekki alltof mörg ár. Tilvist þessarar heimasíðu má rekja til tilveru Mána. Ég hef nefnilega verið á einkanámskeiði hjá honum í heimasíðugerð síðustu vikur og mánuði... Ég hef sagt Mána að hann megi aldrei flytja að heiman því alltaf þegar ég lendi í vandræðum með eitthvað í tölvunni minni hóa ég í hann eins og hvern annan galdramann og hókus pókus: innan fimm mínútna hegðar tölvan sér aftur eins og ég ætlast til af henni. Máni býr enn hjá okkur Lars í Blátungu.

Þú getur skoðað myndir af fjölskyldunni minni með því að velja MYNDIR.

UPP